இனிய தமிழ்ப் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துகள்

சாதி போற்றி வருந்துவாய் போபோபோ
.....சமயப் பேரில் முரணுவாய் போபோபோ
பேதம் நூறு பயிலுவாய் போபோபோ
.....பிறர்க்குத் தீமை வேண்டுவாய் போபோபோ
மாதர் உரிமை மதித்திடாய் போபோபோ
.....மண்ணைப் பாழ்ப டுத்துவாய் போபோபோ
சூதர் தமக்கு மயங்குவாய் போபோபோ
.....தூற்று மாறு வாழ்கிறாய் போபோபோ..

அன்பைப் போற்றும் வழக்கினாய் வாவாவா
.....அறிவைத் தீட்டும் இயல்பினாய் வாவாவா
என்பும் பிறர்க்கு என்னுவாய் வாவாவா
.....ஏற்றம் காண உழலுவாய் வாவாவா
நன்மை செயலில் நாட்டுவாய் வாவாவா
.....நாட்டை வீட்டைப் பேணுவாய் வாவாவா
தொன்மை பண்பைப் போற்றுவோம் வாவாவா
......தோன்றும் புதிய தலைமுறை வாவாவா...

இனிய தமிழ்ப் புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்...

-விசயநரசிம்மன் 

பிரிவெனப்படுவது...

பழமரம் கூடும் பறவைகள் போல
நிழலென நின்றநம் நிறுவன மரத்தில்
ஒருவருக் கொருவர் அறிமுக மாகி
இருவரும் நல்ல நண்பர் களாக
இத்தனை நாள்கள் இனிதே கழித்தோம்,
முன்னவன் என்ற முறுக்கெதும் இன்றி
என்னொடு நட்பாய் இருந்தனை தோழா,
பின்னவன் என்ற பேதங்கள் இன்றி
நண்பனாய் நல்ல வழிகாட் டியுமாய்க்
கற்றுக் கொடுக்கும் குருவாய்ச் சாயப்
பற்றுக் கொடுக்கும் தோளாய் நின்றாய்,
”நேத்திரம் கெட்டவன் காலனெ”ன் றந்த
மாத்திறக் கவிஞன் வாக்கது மெய்தான்,
வாழ்நாள் முழுதும் வருமென நினைத்த
ஆழ்நட் பதனை அறுத்திடப் பார்க்கிறான்,
’மாற்றம் அதுவே மாறாத’ தென்னும்
தேற்றம் சொல்லி-நீ தேர்ந்த புதுநல்
வேலையில் வென்று மேன்மைகள் குவிக்கக்
காலைக் கதிரென எழுச்சியே காண
இறைவனை வேண்டி இக்கவி சொன்னேன்,
நிறைவெலாம் பெற்று நினைவெலாம் வென்று
இன்பமாய் என்றும் இனிதுவாழ்ந் திடுகவே,
இதய ஓரத்தில் எந்தன்
பழைய நட்பையும் பத்திரப் படுத்தியே!

‘Quora’ என்ற கேள்வி-பதில் தளத்தில் தனது ‘சீனியர்’ ஒருவர் வேறு வேலைக்குச் செல்லும் நிலையில் அவருக்குத் தர வேண்டி கேட்டதற்காய் எழுதியது... Farewell Kavidhai :-)

கல்லூரிப் பிரிவு

காலண்டரைக்
கிழிக்காமல் வைத்த
என் கடைசி முயற்சியும்
தோற்றுப்போனது – வந்துவிட்டதே
நாம் பிரியப்போகும்
இந்த நாள்!

நிறத்திற்கு ஒன்றாய் மிட்டாய்கள்,
கைத்தட்டும் குரங்கு பொம்மை,
அஷ்டகோணலான அப்பாவின் முகம்,
எதற்கும் சமாதானமாகாமல்
தாய் தேடும் குழந்தையாய்
தேடிக்கொண்டிருப்பேன் உன்னை
என்றாவது ஒருநாள்
என் வாழ்க்கையில்...

பிடித்த பாடல் பிரதிபலிக்கும்
உன் நினைவின்  தாக்கத்தில்
என் இதழ் தோன்றும்
நொடிப்புன்னகைக் கேட்கிறது
“என்று சந்திப்பேன்
மீண்டும் உன்னை?” என்று!

நீ இரவல் வாங்கிய
என் புத்தகம்,
நான் திருப்பித் தராத
உன் பேனா,
வானொலியில் கசியும்
உனக்குப் பிடித்த பாடல்,
நோட்டின் ஓரத்தில்
கிறுக்கிய பெயர்கள்,
சேர்ந்து எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படம்,
என் கைப்பேசியில் பூக்குமுன்
“நல்லிரவு” குறுஞ்செய்தி...
ஏதோ ஒன்று இருக்கத்தான் செய்கிறது
உன்னை எனக்கு நினைவூட்ட...

பிரிவுக்குத் தயாரானேன்
நினைவுகளை டைரியில் பதித்து,
எவ்வளவுதான் எழுதினாலும்
இடமிருக்கிறது இன்னும்
எழுத முடியாதவற்றை எழுத!

என்றோ எதையோ
தேடும் பொழுதில்
கிடைப்பதற்காகவே வைத்திருப்பேன்
அலமாரி புத்தகத்தின் நடுவில்
நண்பா, நம் புகைப்படத்தை...

எதிர்பாராத தொலைப்பேசி அழைப்போ
யதேச்சையான வழிப்பாதைச் சந்திப்போ
ஒரு நண்பன் போதுமே – தொட்டுத் தொட்டு
அனைவரின் நினைவையும் அசைபோட;
இரயில் பெட்டிகளாய் இணைந்த நினைவுகள்!

செந்தமிழில் ஷேக்சுபியர் - 1

என் மொழிபெயர்ப்பு பணிகளைப் பார்த்து ஆங்கிலப்பாக்களைத் தமிழுக்குத் தரவேண்டுமென சில நண்பர்கள் கேட்டுக் கொண்டனர், அவர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் துவங்கப்பெற்றதே இம்முயற்சி... ஷேக்சுபியரின் சானட்டுகளைத் (Sonnets) தமிழில் கலிப்பாக்காளாக மொழிபெயர்க்கத் துவங்கியுள்ளேன், இதோ முதலாவது பா தங்களின் விமர்சனத்திற்காக.

(மூலப்பாக்களை மேலே தரப்பட்டுள்ள இணைப்பில் கண்டு பொருள் அறிந்து கொள்ளவும். மொழிபெயர்பிற்கு பொருள் அறிய அருஞ்சொற்பொருள் அளித்துள்ளேன், மூலபாடலின் பொருள் தெரிந்திருப்பின் இதற்கு பொருள் கொள்வது எளிதாகும், எனினும் ஐயமிருப்பின் என்னைத் தொடர்புகொள்ளவும்.)

தன் நண்பனான அழகிய இளைஞனை அவனது அழகை சிதையவிடாது சந்ததிகளுக்கு அளிக்குமாறு அறிவுறுத்துவதாய் இந்தப்பாடல் அமைந்துள்ளது.


[பாடலின் யாப்பு : பிரிந்திசைச்துள்ளலோசையான் வந்த பதினான்கடி வெண்கலிப்பா]

உயர்ந்த உயிரினின்றும் உயர்வதேநம் விருப்பமன்றோ
அழகின் மலரென்றும் அழியா திருந்திடவே
எனினும் பழுத்தவன்தான் இறப்பனே காலஞ்செல்ல
இனிதாய் அவநினைவை இளையவர் ஏந்துவரே

நீயோ பிறழ்கின்றாய் நின்னொண்கண் இயல்பதற்கே
தீயோ வளர்கிறது தன்னையே தாந்தின்று
வளமை மிகுந்திருக்க வளர்க்கிறாயே வறுமையைநீ
இளமைக்குக் கொடிதாய் எதிரானாய் உனக்கேநீ

அவனியின் புத்தம்புது அணியாவாய் நீயின்று
உவர்வேனில் வருகைதனை உரைப்பவனும் நீயேதான்
புதைக்கிறாய் உன்சொந்த முகைக்குள்ளே உன்னழகைச்
சிதைக்கிறாய் இளவெழிலைச் சிறுகஞ்சத் தனமதிலே

இரங்குநீ இவ்வுலகிற்கு இல்லையிப் பசிகொள்ளும்
உன்னையும் மரணத்தில் உண்டு.

(மூலத்தின் அடிஎண்ணிக்கையை மொழிபெயர்ப்பிலும் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் முயற்சியால் இறுதியில் சொல்லுக்குச்சொல் என்ற வகையில் அன்றி பொருள் முடிபை மட்டுமே தர இயன்றது. மற்றபடி அடிக்கு அடி பொருள் முடிபைத் தர முயன்றுள்ளேன், அஃதாவது மூல பாடலின் அமைப்பையும் மொழிபெயர்ப்பில் தர முயன்றுள்ளேன். இனி என் முயற்சியின் வெற்றி தோல்விகள் தங்கள் விமர்சனத்தில் முடிவாகும்)

மறவாமல் கருத்துரை இட்டுச் செல்லுங்கள்... நன்றி!

உண்மை...

ஏன் தொலைகிறது
அந்நியத்தோடு செர்ந்து
ஆர்வமும்?

கனி இதழும்
கசக்கிறது அவள்
பேசத் துவங்கியதும்!

பேசியும் கொல்கின்றன
பேசாமலும் கொல்கின்றன - அன்று
பேசவைத்த இதழ்கள்!

கருவண்டு விழிகள்
கலங்க வைக்கின்றன இன்று
கேள்விகளோடு நோக்கையில்!

வானவில் புருவங்கள்
வயிற்றைக் கலக்குகின்றன
அவள் மௌனத்தில் உயர்ந்து!

செல்லமான அடிகள்
சீறிப் பாய்கின்றன
இன்று!

கொலுசிற்கும் வளையலுக்குமான சண்டையில்
கொலையுண்டு கிடக்கிறது
குற்றமற்ற என் பேனா!

காதலைத்
துரத்திவிட்டதா
காலத்தின் மாற்றம்?

அவளைப் பற்றி எழுதும்
அவளுக்கான கவிதையை
அவளே கெடுக்கிறாள்!

எல்லா தவறுகளும்
என் பொறுப்பிலேயே
ஏன் வந்து சேர்கின்றன?

கடவுளே... இந்தக்
கவிதைகளை என்
காதலி படித்துவிடக் கூடாது!

இதுதான் காதல் என்றாலும்
இன்னும் ஆயிரம் ஆண்டு
இதில் இன்பமாய் வாழ்வேன்...

காலம்

ஓடாத கடிகாரத்திற்குத்
தெரியுமா
நேரம் ஓடிக்கொண்டிருப்பது?     1

”கால வெள்ளம்” என்கிறோம்,
நனைக்கவில்லையே எதையும்
என்றேன்;
திரும்பிப் பார்க்கையில்
தெரிந்து கொண்டேன்
கண்கள் நனைந்ததை!                  2

ஏனோத் தெரியவில்லை
காத்திருக்கும் பொழுதெல்லாம்
காலம் நீண்டுவிடுகின்றன
கடைசி சில நிமிடங்கள்!             3

(கா) விஜயநரசிம்மன், ஜனவரி 2010