ஆர்வக்கோளாறு

நான் கிராமங்களையும், வயல்களையும், தோட்டங்களையும் எப்போதோ நண்பர், உறவினர் வீட்டுக்கு போகும் பொழுது மட்டுமே பார்த்தவன், ஒரு ஆர்வத்தில் மட்டுமே இந்த பாடல்களை எழுதி இருக்கிறேன், ஏதேனும் ”டெக்னிக்கல்” தவறு இருந்தால் அசல் கிராமவாசிகள் மன்னிப்பார்களாக...

(சந்தம் : தானா தானத்தன்னா தானத்தன்னா தானத்தன்ன)

காக்கா கொஞ்சிவாழும் காவலில்லாத் தோட்டதுல

காந்தள் கையால களை புடுங்கிப் போடும் பெண்ணே

காந்தள் கையால களை புடுங்கிப் போடையில் என்

காதல் மனசதையும் நீ புடிங்கிப் போவதென்ன... (1)

குயிலுக குடியிருக்கும் குண்டுமல்லித் தோட்டதுல

குறும்புக் கையால குச்சி நட்டு வைக்கும் பெண்ணே

குறும்புக் கையால குச்சி நட்டு வைக்கையில் உன்

குறுக்கு அசைவுல என் நெஞ்சைக் குத்திப் போவதென்ன... (2)

பாசி படிஞ்சிருக்கும் பசலைக்கீரைத் தோட்டதுல

பாகுக் கையால பாத்தி கட்டிப் பார்க்கும் பெண்ணே

பாகுக் கையால பாத்தி கட்டிப் பார்க்கையில் உன்

பார்வை கயிறால் என் நெஞ்சைக் கட்டிப் போவதென்ன... (3)

சேறு சேர்ந்திருக்கும் செழுங்கழனி வயலுக்குள்ள

சேம்புக் கையால செந்நெல்லு விதைக்கும் பெண்ணே

சேம்புக் கையால செந்நெல்லு விதைக்கையில் உன்

சேலை மடிப்பில் என்னைச் சேர்த்து விதைச்சு போவதென்ன... (4)

வாளை வாழும் வயல் வெளஞ்ச நெல்ல வெய்யிலுல

வாழைக் கையால வாரிப் போட்டு வாட்டும் பெண்ணே

வாழைக் கையால வாரிப் போட்டு வாட்டையில் உன்

வாய்ச்சொல் பேசாமல் என்னை வாட்டிப் போவதென்ன... (5)

நிழலா பின் தொடர்ந்து உன்னோட நானும் வர

நின்னு பார்க்காம நெடுநடையாப் போற பெண்ணே

நின்னு பார்க்காம நெடுநடையாப் போனாலும்

நிற்கக் கெஞ்சும் உந்தன் மனசின் காதல் புரியுமடி...

  - எனக்குப் புரியுமடி

நிலவே உந்தன் காதல் எனக்கு நல்லா புரியுமடி... (6)

உண்மை...

ஏன் தொலைகிறது
அந்நியத்தோடு செர்ந்து
ஆர்வமும்?

கனி இதழும்
கசக்கிறது அவள்
பேசத் துவங்கியதும்!

பேசியும் கொல்கின்றன
பேசாமலும் கொல்கின்றன - அன்று
பேசவைத்த இதழ்கள்!

கருவண்டு விழிகள்
கலங்க வைக்கின்றன இன்று
கேள்விகளோடு நோக்கையில்!

வானவில் புருவங்கள்
வயிற்றைக் கலக்குகின்றன
அவள் மௌனத்தில் உயர்ந்து!

செல்லமான அடிகள்
சீறிப் பாய்கின்றன
இன்று!

கொலுசிற்கும் வளையலுக்குமான சண்டையில்
கொலையுண்டு கிடக்கிறது
குற்றமற்ற என் பேனா!

காதலைத்
துரத்திவிட்டதா
காலத்தின் மாற்றம்?

அவளைப் பற்றி எழுதும்
அவளுக்கான கவிதையை
அவளே கெடுக்கிறாள்!

எல்லா தவறுகளும்
என் பொறுப்பிலேயே
ஏன் வந்து சேர்கின்றன?

கடவுளே... இந்தக்
கவிதைகளை என்
காதலி படித்துவிடக் கூடாது!

இதுதான் காதல் என்றாலும்
இன்னும் ஆயிரம் ஆண்டு
இதில் இன்பமாய் வாழ்வேன்...

வேண்டும் ஓர் காஸ்ட்ரோ!

கடந்த மாதம் படிக்கத் துவங்கி, பின் பாதியில் நிறுத்தி, இரண்டு நாட்களுக்கு முன் மீண்டும் படிக்கத் துவங்கிய கிழக்கு பதிப்பகத்தின் “சிம்ம சொப்பனம் : ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ” நூலை நேற்றுதான் படித்து முடித்தேன், ஃபிடலைப் படித்தவுடன் இன்றைய இந்தியாவின் நிலை ஏறத்தாழ அன்றைய க்யூபாவின் நிலையிலிருந்து சற்றும் வேறானதல்ல என்ற ஒரு கருத்து தோன்றியது, அதன் விளைவு இந்தக் கவிதை (என்று நான் நினைக்கும் சொற்கோவை!) படித்துப் பாருங்கள், தோன்றுவதை தோன்றிய வண்ணம் சொல்லிவிட்டு போங்கள்...

சர்வாதிகாரம் இல்லை
ஆனால்
சர்வத்திற்கும் அதிகாரம் உண்டு,

பொருளாதாரத் தடை இல்லை
எந்தப்
பொருளையும் வாங்கப் பொருளில்லை,

அந்நிய செலாவனிக்கு குறைவில்லை
பலருக்கு
அன்றாட உணவுக்கே வழியில்லை,

கல்வி சாலைகளில் குறைவில்லை
கிடைக்கும்
கல்வி அதனில் தரமில்லை,

உடலைப் பேண மருந்தில்லை
ஏழை
உயிருக்கு இங்கே மதிப்பில்லை,

உழைப்பவருக்கு உயர்வில்லை
வளரும்
ஊழல் அதற்குத் தடையில்லை,

காலனி ஆதிக்கம் இன்றில்லை
நடக்கும்
களவானி ஆட்சிக்கு முடிவில்லை,

முதலாளித்துவம் இங்கில்லை
எனநம்பும்
முட்டாள்களுக்கும் குறைவில்லை,

நடக்குது ஒர் மக்களாட்சி
மக்களை
கொண்டல்ல அவரைக் கொன்று,

இது க்யூபா அல்ல
இருந்தும்
இங்கும் வேண்டுமோர் காஸ்ட்ரோ!

முட்டாள்தனம் - ஹைக்கூ

ஃபிடலைப் படித்துவிட்டு
பேனாவைத் தேடுகிறேன்
போர்வாளை விட்டுவிட்டு!

நூலைப் படித்துப் பாருங்கள்...
ஆசிரியர் : மருதன்
வெளியீடு : கிழக்கு பதிப்பகம்